LIW en CtW vragen regering om diplomatiek offensief:
India's Defensiebudget weer fors omhoog terwijl treffen met
Pakistan blijft dreigen
Persbericht
Landelijke India Werkgroep en Campagne tegen Wapenhandel
Dinsdag, 5 maart 2002
Per 1 april 2002 stijgen India's militaire uitgaven met 15 procent. De
regering Vajpayee verhoogt daarmee voor het derde opeenvolgende jaar
het budget van de strijdkrachten met dubbele cijfers. Sinds 2000 is de
defensiebegroting gestegen van 11 naar euro 15,5 miljard: een verhoging
van
meer dan 40 procent. Tegelijkertijd is India een van de armste landen
ter wereld waar nog honderden miljoen mensen onder de absolute
armoedegrens leven.
De Landelijke India Werkgroep (LIW) en de Campagne tegen Wapenhandel
(CtW) vragen in een brief aan de ministers Van Aartsen van Buitenlandse
Zaken en Herfkens van Ontwikkelingssamenwerking om in Europees verband
te pleiten voor een diplomatiek offensief om India en Pakistan weer met
elkaar in gesprek te brengen en zo de spanning tussen beide landen te
verminderen. (zie hieronder) Verder dringen LIW en CtW er bij de
ministers op aan er bij NAVO- en EU-lidstaten voor te pleiten om, zeker
als deze inspanningen geen resultaat opleveren, af te zien van
wapenleveranties aan India en Pakistan. Nederland heeft wat dat betreft
enig recht van spreken: als enig land neemt het sinds 1998 een
wapenexportstop in acht.
Tenslotte vragen de LIW en CtW de ministers om hun collega's aan te
spreken op de enorm toegenomen militaire uitgaven. Zij schrijven in hun
brief: "Een geloofwaardige ontwikkelingssamenwerking met India
verdraagt zich moeilijk met de voortgaande substantiële verhoging van
de Indiase defensie-uitgaven die de ontwikkeling van de eigen bevolking
schade toebrengt''. India ontvangt dit jaar euro 66 miljoen aan
bilaterale
ontwikkelingshulp.
LIW en CtW menen dat de spagaat tussen enerzijds de noodzaak tot
sociale investeringen ten behoeve van de honderden miljoenen armen in
India en anderzijds de snel toenemende militaire uitgaven van de
regering steeds pijnlijker wordt. In dit klimaat kan extremisme
makkelijker gedijen, zoals blijkt uit de recente afschuwelijke
moordpartijen op hindoes en moslims die op hun beurt weer bijdragen aan
het toenemen van de spanningen tussen India en Pakistan.
Vrede tussen India en Pakistan lijkt momenteel verder weg dan ooit.
Sinds eind december staan een miljoen soldaten tegenover elkaar aan de
grens. De kleinste aanleiding kan voldoende zijn voor een daadwerkelijk
militair treffen tussen beide landen. Vooral India is de laatste jaren
nadrukkelijk op zoek naar nieuw militair materieel. De internationale
wapenindustrie verdringt zich om orders af te sluiten. Direct na de
aanslagen van 11 september heeft de VS het sinds mei 1998 geldende
wapenembargo opgeheven. Afgelopen week kondigde het bedrijf Raytheon de
eerste Amerikaanse order aan: voor naar schatting 120 miljoen dollar
worden radarsystemen aan India geleverd. Frankrijk verwacht binnenkort
een miljardenorder af te sluiten voor de verkoop van onderzeeërs aan de
Indiase marine. Britse onderhandelaars zetten alles op alles om een
langverwachte order voor Hawk gevechtsvliegtuigen in de wacht te
slepen.
Veiligheidsspecialisten waarschuwen dat de wapenwedloop in Zuid Azië
mede door het opheffen van de Amerikaanse sancties steeds grotere
vormen aanneemt. Niet alleen gaan de extra wapenuitgaven ten koste van
sociale investeringen, ze dreigen daarnaast de toch al gespannen
situatie nog verder op scherp te zetten.
Vredesorganisaties in India en Pakistan vragen al jaren aandacht voor
een politiek van toenadering. Zelf geven zij dit vorm door het
stimuleren van contacten tussen burgers uit beide landen. Zo proberen
ze, dikwijls tegen de stroom in, de vijandige beeldvorming die over en
weer bestaat te doorbreken. Ook pleiten deze organisaties voor een
oplossing van het conflict om Kashmir, dat de wortel is van de slechte
verstandhouding tussen de twee buurlanden. Op een bijeenkomst in
Washington vorige week, noemde de gepensioneerde admiraal Ramdas, een
van India's bekendste vredesactivisten, de dreiging van een nucleair
treffen groter dan ooit. Hij riep de regeringen van beide landen op nu
eindelijk serieus te gaan werken aan vrede en veiligheid in de regio,
om de bevolking te behoeden voor een nucleair drama.
Voor meer informatie: Frank Slijper, Campagne tegen Wapenhandel, tel.
06-28504778
Zie ook www.indianet.nl
over het conflict tussen India en Pakistan.
Betreft: bewapening en ontwikkeling in India
Utrecht, 5 maart 2002
Geachte mevrouw Herfkens en heer Van Aartsen,
Zoals u ongetwijfeld hebt vernomen, stijgen per 1 april a.s. India's
militaire uitgaven met 15 procent. De regering Vajpayee verhoogt
daarmee voor het derde opeenvolgende jaar het budget van de
strijdkrachten met dubbele cijfers. Sinds 2000 is de defensiebegroting
gestegen van 11 naar 15,5 miljard euro: een verhoging van meer dan 40
procent.
De verhoging van het defensiebudget werd onlangs sterk bekritiseerd
door de zeer gerenommeerde Indiase ontwikkelingseconoom en
Nobelprijs-winnaar Amartya Sen (The Hindu, 27 februari 2002). Sen
betitelde de verhogingen van het defensiebudget als ''military
overactivism'' en betoogt dat deze ten koste gaan van het
ontwikkelingsbudget, met name ten behoeve van de gezondheidszorg waar -
volgens Sen - de overheidsbestedingen ''abominabel laag'' zijn.
De Landelijke India Werkgroep (LIW) en de Campampagne tegen Wapenhandel
(CtW) menen dat de spagaat tussen enerzijds de noodzaak tot sociale
investeringen ten behoeve van de honderden miljoenen armen in India en
anderzijds de snel toenemende militaire uitgaven van de regering steeds
pijnlijker wordt. In dit klimaat kan extremisme makkelijker gedijen,
zoals blijkt uit de recente afschuwelijke moordpartijen op hindoes en
moslims, die op hun beurt weer bijdragen aan het toenemen van de
spanningen tussen India en Pakistan.
Vrede tussen de buurlanden India en Pakistan lijkt momenteel verder weg
dan ooit. Sinds eind december staan een miljoen soldaten tegenover
elkaar aan de grens. De kleinste aanleiding kan voldoende zijn voor een
daadwerkelijk militair treffen tussen beide landen.
Vooral India is de laatste jaren nadrukkelijk op zoek naar nieuw
militair materieel. De internationale wapenindustrie verdringt zich om
orders af te sluiten. Direct na de aanslagen van 11 september heeft de
VS het sinds mei 1998 geldende wapenembargo opgeheven. Afgelopen week
kondigde het bedrijf Raytheon de eerste Amerikaanse order aan. Voor
naar schatting 120 miljoen dollar gaat het radarsystemen aan India te
leveren. Frankrijk verwacht binnenkort een miljardenorder af te sluiten
voor de verkoop van onderzeeërs aan de Indiase marine. Britse
onderhandelaars zetten alles op alles om een langverwachte order voor
Hawk gevechtsvliegtuigen in de wacht te slepen.
Veiligheidsspecialisten waarschuwen dat de wapenwedloop in Zuid-Azië
mede door het opheffen van de Amerikaanse sancties steeds grotere
vormen aanneemt. Niet alleen gaan de extra wapenuitgaven ten koste van
sociale investeringen, ze dreigen daarnaast de toch al gespannen
situatie nog verder op scherp te zetten.
Vredesorganisaties in India en Pakistan vragen al jaren aandacht voor
een politiek van toenadering. Zelf geven zij dit vorm door het
stimuleren van contacten tussen burgers uit beide landen. Zo proberen
ze, dikwijls tegen de stroom in, de vijandige beeldvorming die over en
weer bestaat te doorbreken. Ook pleiten deze organisaties voor een
oplossing van het conflict om Kashmir, dat de wortel is van de slechte
verstandhouding tussen de twee buurlanden. Op een bijeenkomst in
Washington vorige week, noemde de gepensioneerde admiraal Ramdas, een
van India's bekendste vredesactivisten, de dreiging van een nucleair
treffen groter dan ooit. Hij riep de regeringen van beide landen op nu
eindelijk serieus te gaan werken aan vrede en veiligheid in de regio,
om de bevolking te behoeden voor een nucleair drama.
De Landelijke India Werkgroep en de Campagne tegen Wapenhandel achten
de ontwikkelingen in Zuid Azië zeer verontrustend. Wij verzoeken u
daarom met klem om in Europees verband te pleiten voor een diplomatiek
offensief om India en Pakistan weer met elkaar in gesprek te brengen en
zo de spanning tussen beide landen te verminderen.
Verder verzoeken wij u om er bij NAVO- en EU-lidstaten voor te pleiten
om, zeker als deze inspanningen geen resultaat opleveren, af te zien
van wapenleveranties aan India en Pakistan. Nederland heeft wat dat
betreft enig recht van spreken: als enig land neemt het sinds 1998 een
wapenexportstop in acht.
Tenslotte vragen we u uw Indiase collega's aan te spreken op de enorm
toegenomen militaire uitgaven. Een geloofwaardige bilaterale
ontwikkelingssamenwerking met India verdraagt zich moeilijk met een
voortgaande substantiële verhoging van de Indiase defensie-uitgaven die
de ontwikkeling van de eigen bevolking schade toebrengt.
Wij zien uw reactie met veel belangstelling tegemoet.
Met vriendelijke groet,
Gerard Oonk, coördinator Landelijke India Werkgroep en
Frank Slijper, medewerker Campagne Tegen Wapenhandel