Beleggingstip

NRC.NEXT, 30 mei 2013. Arjen van Veelen

In vijfsterrenhotel Okura te Amsterdam was de aandeelhoudersvergadering van een bedrijf waar ik nog nooit van had gehoord, hoewel er toch zo'n 130.000 mensen werken, en de brievenbus van deze firma gewoon in Leiden zit.

EADS heet het bedrijf, wat staat voor European Aeronautic Defence & Space Company. Het is een consortium dat bijvoorbeeld de Airbus-vliegtuigen bouwt, maar ze maken ook satellieten, raketten, kernbommen, etc.
Fout bedrijf, vinden sommigen, en dus was er gisteren een kleine demonstratie bij het hotel, stuk of dertig betogers, spandoeken, flyers. Bij de ingang, waar de BMW's en Mercedessen binnenrolden, stond met vrolijk stoepkrijt op het wegdek: '

EADS= moord'.

Ik sprak Willem van Leenhoff, grijs baardje, groene ribbroek, 72 jaar, vredesactivist sinds de jaren zestig - o, hij was tegen zoveel oorlogen geweest. Hij was ook aandeelhouder van het foute bedrijf. Eén aandeeltje slechts, genoeg om straks mee naar binnen te mogen naar de vergadering, kon hij lastige vragen stellen aan de raad van bestuur.
Wendela de Vries, coördinator van de actie namens Campagne tegen Wapenhandel, legde uit: EADS levert wapens aan dictaturen en aan conflictgebieden. En ze zitten in kernwapens. En ze hebben plannen voor een Europese drone, de EuroHawk. En dan had je nog die hardnekkige geruchten over corruptie. Ze had zelf ook een aandeeltje.
,,Heb je je identiteitsbewijs bij je, Willem?", vroeg ze, en ze liepen naar de controlepoort, samen met nog een activist en met Krista van Velzen, voormalig SP-Kamerlid, nu campaigner bij vredesclub IKV Pax Christi.

Bij het poortje hing een poster van een jonge man en een vrouw die dromerig naar een satelliet keken. Ik mocht niet verder. Geen aandeelhouder.
Terug naar de demonstranten. Ik sprak Anna, geboren in 1927, ze hield een spandoek in de lucht met die beroemde tekening van Opland, dat Zeeuws meisje dat een bom wegtrapt. We praten over vrede en over de atoombom en over Syrië en over de oorlog die ze zelf had meegemaakt en ook over pensioenfondsen, want er hing een spandoek met de tekst: 'ABP UIT KERNBOMMEN'. We bleken beide een potje te hebben bij dit lerarenfonds, omdat we allebei ooit voor een onderwijsinstelling hadden gewerkt. (Bent u leraar? Dan belegt u in bommen.)

Stiekem was ik dus toch aandeelhouder. Bloedgeld, volgens de logica van deze demonstratie, want ABP investeerde ook flink in wapens, en ook in EADS. Anna formuleerde het dilemma als volgt: ,,Als ik consequent ben, zit ik zonder centen". Tip voor beleggers: naar ik begreep gaat het goed met dit bedrijf.
Willem was aandeelhouder van het foute bedrijf. Eén aandeeltje slechts, genoeg om straks naar binnen te mogen naar de vergadering, kon hij lastige vragen stellen